Andrzej Pilipiuk – Wampir z MO – premiera 15 maja
"Pełen absurd!
Krwisty powrót do czasów ZOMO, małych fiatów oraz prowokacji na każdym kroku.
Warszawska Praga i sceny rodem z filmów Barei.
Amerykanie kontra żuczki i ziemniaczana stonka.
Wilkołaki, harcerze i krematorium.
Mistrz Pilipiuk w najlepszym PRL-owskim wydaniu.
Kostnica, ostatnia krew i klimat dobrej polskiej komedii pomyłek.
"Burżuazyjnym skrytopijcom mówimy NIE!"
Mam niejaki problem z
klasyfikacją drugiej książki o przygodach słynnego Jakuba Wędrowycza,
egzorcysty z Wojsławic. Nie powiedziałbym, że to pełnoprawna powieść, ani że
zbiór opowiadań. Choć do tego pierwszego jednak bliżej, bowiem tytułowe
opowiadanie „Czarownik Iwanow” stanowi znaczną większość książki, a kilka
krótkich opowiastek pod koniec odgrywa jedynie rolę pewnego rodzaju
dopełnienia.
Mimo, że fani Wędrowycza będą mnie
gonić z osikowymi kołkami, kosami w garści i wodą święconą, to przyznam się
szczerze, że dalej jestem sceptycznie nastawiony do twórczości Pilipiuka. Ok, „Czarownik
Iwanow” jest nieco lepszy od pierwszego tomu, ale wciąż mnie nie „oczarował”.
Minęło kilka
lat i w końcu przyszło mi stanąć oko w oko z Jakubem Wędrowyczem -
bimbrownikiem, kłusownikiem i amatorem egzorcystą, wokół którego obraca się
cała akcja książki...
Czemu tak długo broniłem się przed spotkaniem z tymże osobnikiem?
Nie było to spowodowane żadnym uprzedzeniem. To objętość cyklu Pilipiuka nieco
mnie niepokoiła, gdyż trzeba wam wiedzieć, że aktualnie przygody Wędrowycza
rozpisane są na 6 książek, a niebawem, bo 7 listopada ukazuje się tom 7
zatytułowany "Trucizna".
